velevkideliyim etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
velevkideliyim etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

13 Şubat 2014 Perşembe

Hastane odasında ilk gece

Pembe ufak ilacın etkisi gelmeye başlamıştı beynime, kafam uğulduyor, sesler uzaklaşıyor ve sendeliyorum.. Duvara tutuna tutuna bana gösterilen odaya ilerlemeye çalışıyordum. Odaya girdim üç yataklı bir odanın duvar kenarında olan yatağı boştu, diğer yataklardaki kişiler çoktan uykuya dalmışlardı bile elimdekileri komidinin üstüne bırakmak isterken kitap yere düştü, eğildiğim anda dahada uğuldamaya başladı her şey. Kitabı aldım komidine bıraktım. Yatağa uzandım, ıslak saçlarım boynuma değiyordu yatak dönmeye başladı sanki, uykuya direniyordum. Gözlerimi kapadım, hayatım gözümün önünden geçmeye başladı, beni bu bembeyaz samimiyetsiz hastaneye getiren şey neydi? Aşk mı? Acılar mı? Yaşadıklarım mı? Yediğim kazıklar mı? Ne üzmüştü böyle beni? 

Gözlerimden bir damla yaş aktı, kapıda bir tıkırtı duydum, hemşire dibime kadar yaklaştı, gözümü açtım.. "Uyuyamadın mı?" diye sordu. Kafamı salladım sadece konuşmaya mecalim yoktu fakat beynim hiç durmuyordu, hemşirenin odadan çıkmasıyla birlikte düşünceler tekrar doluştu beynime.

Nerede yanlış yaptım? 

Hemşire elinde bir hapla geri döndü, ağzımın içine sokması ile odadan çıkması bir oldu. Sünger gibi bir haptı bu biraz öncekinden farklıydı, tadıda naneli gibiydi, emdim emerken düşünmeye devam ettim, dahada uzaklaştım dünyadan sanırım bedenim tamamen durdu yatağa değen tüm hücrelerimi hissetmeye başladım kafam o kadar ağırdı ki yastığa gömülmüştüm adeta.

Sonra kabus başladı o geceye geri döndüm kan kokusu geldi burnuma ve göz yaşlarımın ıslaklığı yanaklarımda.. 

Durdu beynim, o geceyi silmek için bu geceyi bitirdi.


5 Şubat 2014 Çarşamba

Mehmet Ayvalıtaş'ın davasına omuz verdim

Faşizme karşı omuz omuza diye bağırarak geçti koca yaz sonra devam ettik bu davanın peşinde koşmaya, bazen kafamız karıştı, kitaplar okuduk bilgilendik. Koskoca insanlar olmuştuk ama apolitik yapılmıştık bir kere. Mamak cezaevine düşen annem korkmuştu onun gibi olmamam için, aile büyükleri çoktan vazgeçmişti bu işlerden, sandıklarına gider oylarını kullanırlar sonra haberleri izlerken veryansın ederlerdi. Benimle aileye yeniden bir heyecan geldi buna sosyalist ruh deniyor, sınıf mücadelesi deniyor.

Bizler özgürlük için sokaklara düştük, 10 ken 100 yüzken 1000 binken milyonlar oldu... Bu sırada trafik canavarı değiş faşist bir taksici aldı onu aramızdan..

O Mehmet Ayvalıtaş...

Onun katili faşizmdi ve faşizm kendi sisteminde neferlerini koruyordu.

1 dava derken bugün 2. davaya gittik... Sanıklar gelmediği için dava mayıs ayının 21'ine ertelendi..

Neredeyse seneyi devriyesi olacak Mehmet yoldaşımızın acaba o zaman Adalet yerini bulacak mı? Yoksa Adalet sadece kadın ismi olarak mı kalacak her zaman bu ülkede?

Tekrar ediyorum bu bir trafik kazası değildir!

Telefonuma yansıyanlar: 




20 Eylül 2013 Cuma

Aydınlandık!




Son bir kaç senemizi hep aydınlanma çağını konuşarak geçirdik. Her kafadan bir ses çıktı ve kafamız karıştı. Kimi hastalıklar ortadan kalkacak , doğa üstü şeyler olacak dedi, kimi kıyamet kopacak dedi. Ben ve benim gibi insanlar ise biraz orayı dinledi, biraz burayı dinledi ve bir şey olmayacağına emin halde hayatına devam etti.

Nitekim bir şeyler oldu; dedikleri gibi olmadı belki ama bir şeyler oldu. Haziran direnişi diye bir şey oldu Türkiye'de ve dünyada bunun gibi bir çok olay..

İnsanlar uyandı, düşünür oldular, ayağa kalktılar ve hesap sordular.

Ben de bu insanlardan biriyim evet aydınlandık çok iyi oldu çok güzel oldu. Düşünmeyen, tartışmayan, sorgulamayan ben düşünür, tartışır, sorgular oldum.

İşte bu sebepten yeni bir blog açtım kendime evet binlerce günlük bloğu var hatta benimde vardı fakat yıllar geçtiği zaman bugünleri hatırladığımda açıp okuyacağım bir şeyler bırakmak istiyorum geleceğime.

Merhaba Yeni Hayat!
Merhaba Yeni Blog!



Bunlara da bakın

Bunlara da bakın

İletişim Formu

Ad

E-posta *

Mesaj *